Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, var duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.

Biografi
Studier og starten på en karriere
Han ble født w Korytowie i uczęszczał Til szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. på prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.

I 1923 og 1929 ble han forfulgt fordi han nektet å anerkjenne den albansk-ortodokse kirkens autokefali på grunn av den feilaktige måten, der Den ble autokefal. Fra 1931 til 1937 studerte han jus og statsvitenskap ved universitetet i Athen.

I tillegg til gresk snakket han flytende engelsk, tysk, russisk, italiensk, tyrkisk, fransk og albansk.

Biskop av Argyrokastro
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.

I løpet av sin embetstid ble han kjent for sine tiltak mot infiltrasjonen av Unionen i Albania i august 1939, sin innsats for å heve moralen til den greske minoriteten og sin tendens til å forhindre blandingsekteskap mellom ortodokse og muslimer. Samtidig forsøkte han å ivareta bispedømmets betydelige kirkelige og klosterlige verdier, fornyet brukte kirkebøker, etablerte nye kirker, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz etablert kvinners ortodokse forening.

Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako mann greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.

I Hellas
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem fra 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.

I 1946 deltok Panteleimon i den internasjonale fredskonferansen i Paris og i 1947 i FNs generalforsamling som hjelpemedlem i den greske delegasjonen. I samme periode behandlet han i tillegg til Nord-Epiros-spørsmålet også Kypros-spørsmålet. Fra 1954 til sin død var han styreformann i Halic Theological Society. Han var også medlem av Parnassus Literary Society, Greek Archaeological Society og Greek Writers' Association.

Hans ulike studier om religiøse og historiske emner ble publisert i tidsskrifter og aviser. Han ble tildelt Føniksordenen for sine tjenester.

Døden
Panteleimon døde 24. mai 1969 i Athen. Begravelsen fant sted to dager senere i nærvær av mange mennesker og dignitærer, inkludert utdannings- og religionsminister Theophylactos Papaconstantinou, representanter for de væpnede styrkene, erkebiskopen av Athen Ieronymos I osv. En militær avdeling og et militærorkester sto for æresbevisningene.

Donasjoner og fordeler
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.