Wat Christenen denken over reïncarnatie?
Het is de overtuiging dat soul – stworzona na boskie podobieństwo – „wstępuje” w nowe ciała, by osiągać coraz wyższe wcielenia. Taka wędrówka is uwarunkowana uczynkami danej osoby. Dlatego ktoś, kto grzeszy, nie odrodzi się jako lepszy mens, a pies albo głaz.
W reïncarnatie gelooft wiele osób na całym świecie, zwłaszcza wyznawcy buddyzmu of hinduizm. Idea „odrodzenia się” nie występuje natomiast w Bijbels. Kerk erkent geen enkele vorm van terugkeer of tweede incarnatie.
Na de dood, is het enige wat ons te wachten staat een ontmoeting met God.
Cytując List naar Hebrajczyków (9,27-28): „A jak postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd, tak Christus raz jeden was ofiarowany voor zgładzenia grzechów wielu (…)”.
De Schrift maakt dus duidelijk dat er na het leven de dood is en daarna het eeuwige leven.
Wanneer postanowiono o odrzuceniu reïncarnatie?
Vele eeuwen geleden sommige chrześcijanie wierzyli w możliwość ponownego odrodzenia się. Z czasem uznano, że należy ujednolicić założenia ich wiary. Reïncarnatie werd beschouwd als ketterij.
Podobno wstępne ustalenia odbyły się już na początku czwartego wieku. Natomiast w 553 jaar V Raad De Universele in Constantinopel erkende officieel dat reïncarnatie in Christendom niet bestaat. De kerkvaders benadrukten dat het idee ingaat tegen belangrijke aspecten van de Bijbelszoals de doctrine van de hel, eeuwige straf of hemelvaart.