Święty Paisios Athonita (ur. Arsenios Eznepidis, Farasa Azja Mniejsza, 25 lipca 1924 – Święty Klasztor Świętego Jana Teologa w Suroti – Vasilika Saloniki, 12 lipca 1994) 是 XX-wiecznym greckim mnichem kapadockim, który stał się szeroko znany ze swojego życia monastycznego i działalności. Jego klasyfikacja jako świętego Kościoła prawosławnego została przyznana przez Ekumeniczny Patriarchat Konstantynopola 13 stycznia 2015 r., a jego wspomnienie obchodzone jest 12 lipca, w dniu pochówku. W 2017 r. decyzją Świętego Synodu Kościoła Grecji został ogłoszony patronem wojskowej broni wstawienniczej.
第一年
孩童时代
他出生在 25 lipca 1924 r. w Farasie w Kapadocji, był synem Prodromosa i Eulogii-Eulabii Eznepidis. Miał 仍然 他有八个兄弟姐妹，他的父亲是一个村长。1924年8月7日，在法拉西奥特人前往希腊的前一周，他接受了教区牧师阿森尼奥斯的洗礼，他在1986年 教会 东正教被承认为圣人。Arsenios坚持并给了他自己的 名称, „aby – jak mówił – zostawić mnicha na nogach”.
Pięć tygodni po chrzcie młodego wówczas Arseniosa, 14 września 1924 roku, rodzina Eznepidisów, w związku z wymianą ludności, wraz z karawanami uchodźców dotarła do małego portu Agios Georgios Keratsinios w Pireusie. Następnie udał się na Korfu, gdzie na półtora roku został tymczasowo osadzony w Kastro. Następnie przeniósł się do Igoumenitsy i trafił do Konitsy, gdzie ukończył szkołę podstawową i otrzymał świadectwo ukończenia szkoły „z oceną osiem i doskonałym zachowaniem”. Od najmłodszych lat nosił zawsze przy sobie kartkę papieru, na której notował cuda św. Arseniosa. Wykazywał szczególną skłonność do monastycyzmu i żarliwie pragnął zostać mnichem. 父母 mówili mu: „najpierw zapuść brodę, a potem cię wypuścimy”.
成长与军队
从现在开始到他在军队服役期间，阿塞尼奥斯做了一名木匠。当他被委托制作棺材时，他与家人同悲，与当时的贫穷同忧，并没有要求提供 钱.
W 1948 roku Arsenios służył w wojsku jako radiooperator podczas wojny domowej. Dopóki nie był radiooperatorem, prosił o możliwość walki na pierwszej linii, aby niektórym członkom rodziny nie stała się krzywda. Jednak większość swojej służby odbył w specjalności radiooperatora. Dlatego też w wielu publikacjach poświęconych życiu Starszego określa się go mianem „Bożego Człowieka Pogotowia Ratunkowego”. W istocie, Starszy, powołując się na tę zdolność podczas swojej służby wojskowej jako przykład, 答复 komuś, kto kwestionował przydatność życia monastycznego, że mnisi są „radiooperatorami Boga”, co oznacza ich żarliwą modlitwę i troskę o resztę ludzkości. Z wojska został zwolniony w 1949 roku.
修道院生活
早年
Arsenios在1949年刚从军队退役后首次进入阿托斯山成为一名僧侣。然而，他又回到世俗生活中一年，以恢复他的姐妹们，所以他在1950年去了阿托斯山。最初，他定居在圣潘特莱蒙（St Pantelemon）的小屋里，在圣母进殿的牢房里。在那里他遇到了西里尔神父，他是该修道院的院长，并忠实地跟随他。
Wkrótce potem opuścił klasztor i skierował się do klasztoru Esfigmenos. Tam 27 marca 1954 roku odbyła się uroczystość „racioeviche” i przyjął swoje pierwsze imię, które brzmiało Averkios. I tam od razu wyróżnił się pracowitością, wielką miłością i zrozumieniem, jakie okazywał braciom, wiernym posłuszeństwem wobec starszego, pokorą, gdyż w praktyce uważał się za gorszego od wszystkich mnichów. Modlił się żarliwie. Do jego ulubionych lektur należały powiedzenia Ojców Pustyni i Abba Izaaka z Syros.
Wkrótce potem opuścił klasztor Esfigmenos i skierował się do klasztoru Filotheos, który był swoistym klasztorem, gdzie monastyrem był również jego wuj. Jednak jego spotkanie ze starszym Symeonem było katalizatorem przebiegu i kształtowania się monastycznego charakteru Paisjusza. 3 marca 1957 roku został wyświęcony na „krzyżowca” i otrzymał „Małą Kształtkę”. Wtedy też nadano mu ostatecznie imię „Paisios”, na cześć metropolity Paisiosa II z Cezarei, który był również jego rodakiem z Kapadocji.
W 1958 roku, kierując się „wewnętrznymi informacjami”, trafił do Stomio Konitsa. Prowadził tam prace, które dotyczyły heterodoksów, ale obejmowały również 援助 umęczonym i biednym Grekom, czy to przez działalność charytatywną, czy też przez pocieszanie i wspieranie ich psychicznie słowem Ewangelii. Przez cztery lata przebywał w Świętym Klasztorze Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Stomio, gdzie za swoją służbę i charakter był bardzo kochany przez mieszkańców regionu.
1962年，他去了西奈山，在那里他在圣人加拉克图斯和科学的牢房里呆了两年。他与贝都因人的关系特别密切，给了他们 食物 用他自己制作的木制十字架卖给朝圣者的钱。
返回阿托斯山
1964年，他回到阿托斯山，住在Skete Timios Prodromos Iviron。在此期间，他是俄罗斯僧侣提洪的下属，提洪在圣十字会的斯塔拉霍维奇牢房中修行，直到1968年去世，之后，根据提洪的意愿，他在牢房中呆了11年。同年，他建议他的一个 即将到来的 他的弟子巴西尔-贡提卡基斯（Basil Gontikakis）成为修道院院长，帮助重建神圣的宗主制和十字架式的斯塔夫罗尼基塔修道院，这是阿托斯地区修道院复兴的重要一步。派西奥斯长老非常敬重他的长老提洪，在谈到他时总是充满了感情。
W 1966 roku poważnie zachorował i został przyjęty do szpitala „Georgios Papanikolaou” w Salonikach. Przeszedł operację, w wyniku której częściowo usunięto mu płuca. W okresie do czasu wyzdrowienia i powrotu na Górę Athos, był goszczony w Świętym Klasztorze Świętego Jana Ewangelisty w Souroti. Po wyzdrowieniu wrócił na Górę Athos i w 1967 roku przeniósł się do Katounakii, a konkretnie do komórki Lavreotiko w Ypatio. Następnie został przeniesiony do klasztoru Stavronikita, gdzie znacznie pomagał w pracach fizycznych, przyczyniając się do renowacji klasztoru.
在Panaguda
W 1979 roku opuścił skete Timios Stavros i udał się do klasztoru Koutloumousiou. Tam wstąpił do bractwa monastycznego jako uczeń-mnich. Panaguda była opuszczoną celą, a Paisios ciężko pracował, aby stworzyć celę „więzienną”, w której przebywał do końca życia. Od czasu, gdy zamieszkał w Panaguda, odwiedzały go tłumy ludzi. Faktycznie, ludzi było tak dużo, że pojawiły się nawet specjalne znaki wskazujące drogę do jego celi, aby odwiedzający nie przeszkadzali innym mnichom. Otrzymywał też zbyt wiele listów. Jak mawiał staruszek, był bardzo strapiony, bo z listów dowiadywał się tylko o rozwodach i chorobach, psychicznych lub fizycznych. Mimo napiętego grafiku, kontynuował intensywne życie ascetyczne, do tego stopnia, że mało odpoczywał, 2-3 godziny dziennie. Nadal jednak przyjmował i starał się pomagać odwiedzającym. Wykonywał też „stempelkowe” ikony, które wręczał gościom jako błogosławieństwo.
作为一个僧人，他的爱和谦卑达到了极致。他用简单的语言帮助他的客人从肤浅的宗教性转向对教会事实的本体论体验。他关心整个世界，特别是关心儿童和年轻人。
有一个未经证实的传言，说他的牢房里住着许多驯服的蛇，这可能是他自己培养的一个神话，以避免访客的骚扰。根据对基督教中自然认知的哲学分析，这是正统的圣人学传统的一部分，其中圣人与动物有交流。文章认为，这种蕴含在西方文化中的对自然的理解水平，是可以摆脱许多当代西方哲学家的一元化历史分析叙述的。
疾病
1966年，埃尔德因支气管炎在乔治-帕帕尼科拉乌医院住院治疗。在做了切除手术后，由于使用了强效抗生素，Elder患上了假膜性结肠炎，这让他留下了永久性的消化不良。有一次，当他在牢房里从事冲压工作时，他患上了腹股沟疝气。他拒绝住院治疗，并耐心地忍受着这个让他痛苦了四五年的疾病。有一天，在访问苏罗蒂期间，医生朋友将他带到塞萨洛尼基Theagenio癌症医院，在那里他接受了手术。长者不顾医生的反对，继续过着艰苦的苦行生活，并从事体力劳动，这使他的病情更加恶化。
Po 1993 roku cierpiał na krwotoki, z powodu których odmawiał hospitalizacji, twierdząc, że „wszystko załatwi się z glebą”. W listopadzie tego samego roku po raz ostatni opuścił górę Athos i udał się do świętego klasztoru św. Jana Teologa w Suroti – Vasilika Thessaloniki na uroczystość św. Arseniosa (10 listopada). Pozostał tam przez kilka dni, a gdy przygotowywał się do wyjazdu zachorował i został przeniesiony do Theagenio, gdzie zdiagnozowano u niego guz w okrężnicy. Uznał raka za spełnienie swojej 向神请愿 并对他的精神健康有益。1994年2月4日，他接受了一次手术。
虽然病情没有缓解，而是向肺部和肝脏转移，但长老在6月13日宣布他希望返回阿托斯山。然而，高烧和呼吸急促迫使他留下来。
他的生命结束了
6月底，医生宣布他的预期寿命最多只有两到三周。7月11日星期一（圣尤菲米亚节），他跪在床前，进行了最后一次交流。在他生命的最后几天，他决定不服用任何药物或止痛药，尽管他的疾病带来了可怕的疼痛。他终于在1994年7月12日星期二上午11点去世，享年69岁，被埋葬在塞萨洛尼基的苏罗蒂-瓦西里卡的圣约翰神学家修道院。从那时起，每年的7月11日至12日，在他的节日里，都会在圣修院举行守夜活动，有成千上万的信徒参加。
原创作品
Starszy Paisios napisał 4 książki, które zostały wydane przez Święty Monaster „Ewangelisty Jana Teologa” z Suroti w Salonikach. Książki te zatytułowane są:
卡帕多西亚的圣阿塞尼奥斯（1975年）。
老哈茨--阿托内特人，1809-1886 (1986)
圣父与阿托斯山 (1993)
信件 (1994)
欣赏和后世
甚至在圣-派修斯死前，围绕他的名字就开始形成了一个神话。在阿托斯的修道院社区 一些 年长的僧侣和狂热者，如埃斯菲格梅诺斯修道院的僧侣，对他持批评态度。据巴塞洛缪牧首称，派西奥斯是负责复兴阿托斯山修道院的人之一，该修道院在20世纪60年代之前一直处于衰落状态。在希腊和阿托斯山，他与圣-波菲利一起被称为奇迹创造者和治疗者。
围绕着派西奥斯老人的精彩，使得每天都有成百上千的人前往苏罗蒂的圣约翰神学家修道院（也以他的名字命名），瞻仰他安息的墓穴。还有几十本流传着他的教义和预言的书，涉及的话题从世界末日到君士坦丁堡和阿尔巴尼亚领土从希腊解放，（特别是北部大陆）以及土耳其的解体，以及斯科普里。在希腊经济危机期间，人们对Paisios的兴趣尤其增加。
圣人还在俄罗斯的东正教组织中被授予荣誉，一本关于他的生活的书已被翻译成俄语。
2016年，莫斯科的POKROV电影工作室和莫斯科及全俄罗斯牧首区制作了一部关于圣派修斯生活的纪录片。该项目由俄罗斯联邦电信和媒体部下属的联邦新闻和媒体局提供财政支持。这部纪录片介绍了主教、僧侣和普通人关于他们与圣派修斯的经历的证词。
W 2022 roku telewizja Mega Channel wyemitowała historyczny, biograficzny serial „Święty Paisios – z Faras do nieba”. Charakteryzował się on ogromnym przyjęciem przez telewidzów, którego pierwszy odcinek obejrzało 1 597 820 widzów, a najwyższy odsetek w danej kategorii widowni wyniósł 40,6%. W drugim odcinku oglądalność serialu wzrosła do 1 610 519 widzów. 类似的 在塞浦路斯取得了成功，该剧在Alfa Cyprus播出，第一集的总收视率超过30%，达到30.6%。
圣徒的排名
2015年1月13日，普世教会神圣的宗教会议召开，决定在东正教会的圣历中对阿托斯山的修士派西奥斯进行资格认证。2017年11月2日，阿托斯山的圣派西奥斯被宣布为希腊军队中干预步枪的守护神。希腊第一个供奉圣徒的教区教堂是 教会在 在皮埃利亚的Nea Ephesus，以及在塞浦路斯的利马索尔Ekali的圣徒Paisios Athonite和Arsenios Kappadokou的神圣教堂。