Examen de conciencia y oración

Rachunek sumienia jest przeglądem swoich przeszłych myśli, słów, czynów i zaniechań w celu ustalenia ich zgodności z prawem moralnym lub odstępstwa od niego. Wśród chrześcijan jest to na ogół recenzja prywatna; intelektualiści świeccy publikują czasami autokrytyki na użytek publiczny. W Kościele katolickim pokutników, którzy pragną przyjąć sakrament pokuty, zachęca się do rachunku sumienia, posługując się dziesięcioma przykazaniami, czyli błogosławieństwami, cnotami i wadami. Podobna doktryna jest nauczana w kościołach luterańskich, gdzie pokutujący, którzy chcą przyjąć sakrament pokuty, proszeni są o posługiwanie się Dziesięcioma Przykazaniami jako przewodnikiem. Proces ten jest bardzo similar a la práctica islámica del Muhasab, o autorreflexión.

El ajuste de conciencia antes de la confesión

„Doskonałość tej praktyki i jej owocność para cnoty chrześcijańskiej” – głosił papież Pius X – „są wyraźnie ustalone przez naukę wielkich mistrzów życia duchowego”. W swoich Ćwiczeniach duchowych przedstawia różne jej formy w egzaminie szczegółowym i ogólnym (24-43). Z egzaminu ogólnego pisze: „Pierwszym punktem jest dziękczynienie Bogu, Panu naszemu, za otrzymane łaski” (43). Ten punkt stał się we współczesnych czasach bardzo rozwiniętą częścią ignacjańskiej duchowości i doprowadził do wielu innych pozytywnych praktyk, ogólnie nazywanych egzaminem świadomości. W dwudniowych „egzaminach” można dokonać przeglądu sposobów, de qué manera Dios fue obecny przez jednego człowieka wobec innych, a przez innych wobec siebie samego, i jak ktoś na to zareagował, i postępować w swoim życiu z wdzięcznością, bardziej świadomym obecności Boga w swoim życiu.

En general, se distingue entre un examen específico que busca cambiar un rasgo o defecto particular de la propia conducta, un examen de conciencia que es una reflexión más matizada, y un examen de conciencia general que se utiliza antes del sacramento de la penitencia". Este último El método se llama examen de conciencia porque se trata de una revisión de la propia conducta desde el punto de vista moral, reflexionando sobre la propia responsabilidad y examinando los propios pecados y debilidades como preparación para el arrepentimiento, a diferencia del examen de conciencia, que no se centra en la moralidad, aunque surjan pecados durante la revisión del día.

La oración y el examen de conciencia

Rachunek sumienia został nakazany przez apostoła św. Pawła, aby wierni wykonywali go za każdym razem, gdy przyjmują Komunię Świętą: „Niechaj jednak humano bada samego siebie, a więc niechaj spożywa ten pan i pije z tego kielicha. Kto bowiem je i pije niegodnie, ten je i pije potępienie dla siebie…”. Bo gdybyśmy sami siebie osądzali, nie powinniśmy być osądzani.” (1 Koryntian 11:28-31, KJV). A ponieważ wczesni chrześcijanie przyjmowali Komunię Świętą bardzo często, rachunek sumienia stało się znajomym ćwiczeniem ich życia duchowego. W wielu przypadkach stało się to codzienną praktyką życia pierwszych członków duchowieństwa i tych, którzy prowadzili życie monastyczne, takich jak pustelnik św. Antoniusz, o którym mówiło się, że każdej nocy badał swoje concienciamientras que San Basilio de Cesarea, San Agustín de Hipona, San Bernardo de Claraval y los fundadores de órdenes religiosas generalmente hacían del examen de conciencia un ejercicio diario regular para sus seguidores. Se animaba a los miembros laicos de las congregaciones a llevar a cabo esta práctica como medida saludable de progreso en la virtud. San Bernardo enseñaba: "Como buscador de la integridad de tu propia conducta, somete tu vida a un examen diario. Considera cuidadosamente qué progresos has hecho o qué terreno has perdido. Esfuérzate por conocerte a ti mismo. Pon delante de tus ojos todas tus faltas. Enfréntate a ti mismo como si fueras otra persona, y luego llora por tus faltas".

El piadoso examen de conciencia y la preparación para la Reconciliación

El examen de conciencia devocional difiere del que se requiere como preparación aproximada al sacramento de la Reconciliación, cuya finalidad es reconocer todos los pecados que requieren penitencia. En el estudio para la confesión se pueden emplear diversos métodos más detallados, utilizando los Diez Mandamientos de Dios, los Mandamientos de la Iglesia, los Siete Pecados Capitales, los deberes del propio estado de vida, las nueve formas de participar en el pecado de los demás.

El ajuste de cuentas de la conciencia y los ejercicios espirituales

Los Ejercicios Espirituales de Ignacio de Loyola contienen cinco puntos. En el primer punto, los seguidores agradecen a Dios los beneficios recibidos; en el segundo, piden la gracia de conocer y corregir nuestros errores; en el tercero, repasan las horas del día, anotando qué errores han cometido de obra, palabra, pensamiento u omisión; en el cuarto, piden el perdón de Dios; en el quinto, se proponen cambiar.