Viides yhdestätoista lapset Raffaele’a, inżyniera i matematyka, oraz Silvia Valle, potomek szlachty neapolitańskiej i hiszpańskiej, miał trudne dzieciństwo ze względu na problemy zdrowotne i ograniczenia finansowe rodziny.
Vuonna 1896, kun hänen vanhempansa erosivat, isä Dolindo (jonka nimi odnosi się osoitteeseen „bólu”) został zainicjowany wraz z bratem Elio w Szkole Apostolskiej Kapłanów Misji, a trzy lata później został przyjęty do nowicjatu.
Hän vannoi uskonnollisen lupauksen 1. kesäkuuta 1901 ja pyysi kaksi vuotta myöhemmin tuloksetta päästä lähetystyöntekijäksi Kiinaan.
Po święceniach kapłańskich 24 czerwca 1905 r., w wieku prawie 23 lat, został mianowany profesorem kleryków Szkoły Apostolskiej i nauczycielem chorału gregoriańskiego. Na krótko przeniósł się do Taranto, a następnie do seminarium w Molfetta, gdzie nauczał i pracował nad reformą samego seminarium.
29 października 1907 r. został wezwany z powrotem do Neapolu i otrzymał polecenie zaprzestania zajmowania się tą sprawą. Oskarżony o to, że on „formalnym i dogmatycznym heretykiem”, udał się do Rzymu, aby poddać się wyrokowi Świętego Oficjum: po czterech miesiącach dochodzenia, w którym Ruotolo nie wycofał się, został zawieszony w prawach i zmuszony do poddania się badaniom psychiatrycznym. Te wykazały że oli zdrowy.
Seurakunnan esimiehet kutsuivat hänet 13. huhtikuuta 1908 Napoliin ja suorittivat hänelle manauksen.
Przeprowadził się do Rossano w Kalabrii; 8 sierpnia 1910 r. wniosek o rewizję zawieszenia miał pozytywny skutek i po dwóch i pół roku zawieszenia został zrehabilitowany. Po raz drugi, w grudniu 1911 roku, został wezwany do Rzymu, a następnie odesłany do Neapolu w 1912 roku. Sądzony w procesie kanoniczny w 1921 roku, został skazany i ponownie usunięty. Ostatecznie został zrehabilitowany 17 lipca 1937 roku, w wieku 55 lat.
Jego życie jako księdza diecezjalnego, kontynuował w Neapolu, w kościele San Giuseppe dei Nudi, którego brat Elio był proboszczem. Tutaj Ojciec Dolindo był twórcą Dzieła Bożego i Opery Apostolato Stampa.
Ruotolo jätti jälkeensä 33-nimisen kommentaarin pyhistä kirjoituksista, monia teologisia, askeettisia ja mystisiä teoksia, kokonaisia niteitä kirjeitä, omaelämäkerrallisia kirjoituksia ja kristillistä opetusta.
Pyhien kirjoitusten kommentaarissa omaksuttiin perinteinen eksegeettinen menetelmä, jolla pyrittiin korjaamaan tieteen ja uskon välinen repeämä eksegetiikassa. Tätä menetelmää vastaan taisteli myöhemmin paavillinen raamatunopetusinstituutti ja paavillinen raamatunkomissio, joita johtivat Augustin Bea ja Eugene Tisserant.
Pyhä toimisto tuomitsi hänen työnsä.W
śród dzieł napisanych przez Ojca Dolindo Ruotolo znajduje się również Akt porzucenia: krótkie pismo, które, podobnie jak linia mistyczna zaproponowana przez Jean-Pierre’a de Caussade’a, dotyczy pewnego i całkowitego oddania wiernych w ręce Kristus.
Jak wspomina ten tekst: „Opuścić siebie oznacza spokojnie zamknąć oczy duszy, odwrócić swoje myśli od utrapienia i oddać się z powrotem do Mnie, abym ja sam mógł pracować, mówiąc: „Ty o tym myślisz” (…). (…) Zamknij oczy i daj się ponieść prądowi łaski mojej, zamknij oczy i nie myśl o teraźniejszości, odwróć swoje myśli od przyszłości, jakby były pokusą, odpocznij we Mnie wierząc w Moją dobroć, a przysięgam ci na moją miłość, że mówiąc do mnie z tymi usposobieniami: „Myślisz o tym”, myślę o tym w pełni, pocieszam cię, uwalniam cię, prowadzę cię”.
Na tym samym poziomie znajduje się inne ważne dzieło Ojca Dolindo: Nowenna o porzuceniu: narzędzie modlitwy proste i potężne zarazem: „…Zamknij oczy i daj się ponieść prądowi Mej łaski, zamknij oczy i nie myśl o teraźniejszości, odwracając swoje myśli od przyszłości jak od pokusy, odpocznij we Mnie wierząc w Moją dobroć…”
Vuonna 1960 aivohalvaus vammautti hänen kehonsa vasemman puolen. Hän kuoli 19. marraskuuta 1970.
Hänen ruumiinsa on haudattu San Giuseppe dei Vecchin ja Our Lady of Lourdesin kirkkoon Napolissa.
Napolilaisilla on tapana koputtaa kolme kertaa hänen hautansa marmoriin Pyhän Kolminaisuuden nimessä ja rukoilla uskollisesti saadakseen hengellisiä ja aineellisia armoja hänen esirukouksensa kautta, koska sanoi: „przyjdź i zapukaj do mego grobu… Odpowiem ci”.
Isä Dolindon kultti
Święty Pio z Pietrelciny powiedział o nim, do wiernych neapolitańskich, którzy pielgrzymowali do niego: „Po co tu przyjeżdżać, skoro masz Don Dolindo w Neapolu? Idź do niego, on jest świętym”
Imię Dolindo Ruotolo wiąże się także z orędziem uznawanym za prorocze przez czcicieli 2 lipca 1965 r., przedstawionym na odwrocie obrazu Matki Bożej i skierowanym do Polaka Witolda Laskowskiego. Dokument ten, uwierzytelniony przez biskupa Pawła Hnilicę, dotyczy końca komunizmu: „Maryja dla duszy”. Świat zmierza ku ruinie, ale Polska, jak za czasów Sobieskiego, z powodu oddania, jakie ma w moim sercu, będzie dziś jak 20 tysięcy, które uratowały Europę i świat przed turecką tyranią. Teraz Polska uwolni świat od najstraszliwszej komunistycznej tyranii. Wstaje nowy Jan, który heroicznym marszem zerwie łańcuchy, poza granicami narzuconymi przez komunistyczną tyranię. Pamiętaj o tym. Ja błogosławię Polskę. Błogosławię cię. Pobłogosław mnie. Biedny Don Dolindo Ruotolo – Via Salvator Rosa, 58, Neapol”
Monet pitävät häntä nafolilaisen hengellisyyden ja katolisen kirkon puolestapuhujana, ja hän lepää San Giuseppe dei Vecchin kirkossa, kun taas San Giuseppe dei Nudin kirkossa on hänen veljensä Elion hauta.
Kanonisointiprosessi on parhaillaan käynnissä.