Boete is etapem chrześcijańskiego zbawienia, op którym wierzący odwraca się od grzechu. W teologii rzymskokatolickiej skrucha jest częścią większego teologicznego pojęcia pokuty.
Inhoudsopgave
Sacrament van Boete
W Biblii hebrajskiej mówi się, że tylko ci, którzy osiągnęli status grzeszników, „odwracają się od grzechu”. Pokuta próbuje wykorzystać swoją moc za wszelkie negatywne przyszłe zachowania of zadośćuczynić za grzech. Ogólnie rzecz biorąc, w tekście „Czasami ta grupa słów” jest używana naar żądania odwrócenia się od grzesznej działalności (Jeremiasz 8:6). David Lambert mocno wierzy, że „to właśnie w pismach rabinicznego judaizmu i wczesnego chrześcijaństwa osiąga status technicznego terminu, podstawowego elementu powstającego religijnego leksykonu”.
Boetedoening als verzoening
In het Nieuwe Testament riep Johannes de Doper in zijn toespraken op tot bekering. Jezus wezwał również do pokuty, gdy głosił Ewangelię voor zbawienia. . Było to centralne plaats in de prediking van Petrus en Paulus van Tarsus.
W Starym Testamencie termin „pokuta” pochodzi od hebrajskiego słowa grupa, które oznacza „odwrócić się od”.:1007
W Nowym Testamencie grupa słów μετανοέω/metanoeo może oznaczać wyrzuty sumienia, ale na ogół jest tłumaczona jako odwrócenie się od grzechu (Mt 3:2). 1007 Teologicznie „pokuta”, odwrócenie się od grzechu jest związane z odpowiednim odwróceniem się od wiary w Boga. 1008
Emanuel Swedenborg en Jonathan S. Rose leggen uit, op welke manier manier waarop berouw in de hele kerk wordt gebruikt om het ernstige kwaad weg te nemen waarvan God doet niet może przeoczyć. Swedenborg i Rose wyjaśniają, jak „akty skruchy obejmują wszelkie działania, które powodują, że nie chcemy, a w konsekwencji nie robimy złych rzeczy, które są grzechami przeciwko Bogu”. Naar skrucha była możliwa do osiągnięcia, trzeba myśleć o niej używając ich woli lub prawdziwego „ja”, a myślenie musi być wykonywane przez ich wolę. Swedenborg i Rose odnoszą się do Jana Chrzciciela, aby opisać, jak dokonywał chrztu pokuty. Jan Chrzciciel będzie głosić pokutę wraz z innymi uczniami i samego Pana wraz z dokonaniem chrztu. Jeśli ludzie pokutowali, ich grzechy zostały przebaczone i zostali przyjęci do kościoła.