Kohaliku südametunnistuse ja palve arvestamine

Rachunek sumienia jest przeglądem swoich przeszłych myśli, słów, czynów i zaniechań w celu ustalenia ich zgodności z prawem moralnym lub odstępstwa od niego. Wśród chrześcijan jest to na ogół recenzja prywatna; intelektualiści świeccy publikują czasami autokrytyki na użytek publiczny. W Kościele katolickim pokutników, którzy pragną przyjąć sakrament pokuty, zachęca się aadressile rachunku sumienia, posługując się dziesięcioma przykazaniami, czyli błogosławieństwami, cnotami i wadami. Podobna doktryna jest nauczana w kościołach luterańskich, gdzie pokutujący, którzy chcą przyjąć sakrament pokuty, proszeni są o posługiwanie się Dziesięcioma Przykazaniami jako przewodnikiem. Proces ten jest bardzo sarnane islami praktika Muhasaba ehk eneserefleksiooni juurde.

südametunnistuse ülestunnistus enne ülestunnistamist

„Doskonałość tej praktyki i jej owocność dla cnoty chrześcijańskiej” – głosił papież Pius X – „są wyraźnie ustalone przez naukę wielkich mistrzów życia duchowego”. W swoich Ćwiczeniach duchowych przedstawia różne jej formy w egzaminie szczegółowym i ogólnym (24-43). Z egzaminu ogólnego pisze: „Pierwszym punktem jest dziękczynienie Bogu, Panu naszemu, za otrzymane łaski” (43). Ten punkt stał się we współczesnych czasach bardzo rozwiniętą częścią ignacjańskiej duchowości i doprowadził do wielu innych pozytywnych praktyk, ogólnie nazywanych egzaminem świadomości. W dwudniowych „egzaminach” można dokonać przeglądu sposobów, mil viisil Jumal oli obecny przez jednego człowieka wobec innych, a przez innych wobec siebie samego, i jak ktoś na to zareagował, i postępować w swoim życiu z wdzięcznością, bardziej świadomym obecności Boga w swoim życiu.

Üldiselt eristatakse konkreetset eksamit, mille eesmärk on muuta ühte konkreetset omadust või puudust oma käitumises, teadvuse eksamit, mis on nüansirikkam mõtisklus, ja üldist südametunnistuse eksamit, mida kasutatakse enne patukahetsuse sakramenti." See viimane Meetodit nimetatakse südametunnistuse läbivaatamiseks, sest see on oma käitumise ülevaatamine moraalsest vaatepunktist, oma vastutuse üle mõtisklemine ning oma pattude ja nõrkuste vaatlemine, et valmistuda meeleparanduseks, erinevalt südametunnistuse läbivaatamisest, mis ei keskendu moraalile, isegi kui patud tekivad päeva läbivaatamise käigus.

Palve ja südametunnistuse kontrollimine

Rachunek sumienia został nakazany przez apostoła św. Pawła, aby wierni wykonywali go za każdym razem, gdy przyjmują Komunię Świętą: „Niechaj jednak inimene bada samego siebie, a więc niechaj spożywa ten leib i pije z tego kielicha. Kto bowiem je i pije niegodnie, ten je i pije potępienie dla siebie…”. Bo gdybyśmy sami siebie osądzali, nie powinniśmy być osądzani.” (1 Koryntian 11:28-31, KJV). A ponieważ wczesni chrześcijanie przyjmowali Komunię Świętą bardzo często, rachunek sumienia stało się znajomym ćwiczeniem ich życia duchowego. W wielu przypadkach stało się to codzienną praktyką życia pierwszych członków duchowieństwa i tych, którzy prowadzili życie monastyczne, takich jak pustelnik św. Antoniusz, o którym mówiło się, że każdej nocy badał swoje südametunnistus, podczas gdy św. Bazylia z Cezarei, św. Augustyn z Hippo, św. Bernard z Clairvaux i założyciele zakonów generalnie czynili rachunek sumienia regularnym, codziennym ćwiczeniem swoich naśladowców. Świeccy członkowie zgromadzeń byli zachęcani do podejmowania tej praktyki jako zbawiennej miary postępu w cnotach. Św. Bernard nauczał: „Jako poszukiwacz uczciwości własnego postępowania, poddajcie swoje życie codziennemu egzaminowi. Zastanówcie się dokładnie, jakie postępy poczyniliście lub jakie podstawy straciliście. Starajcie się poznać siebie. Postaw wszystkie swoje wady przed swoimi oczami. Stańcie twarzą w twarz z samym sobą, jakbyście byli innym człowiekiem, a potem płaczcie za swoimi wadami”.

Vaga südametunnistuse uurimine ja ettevalmistus lepitamiseks

Vaga südametunnistuse uurimine erineb sellest, mida nõutakse lepituse sakramendi jämedaks ettevalmistuseks, mille eesmärk on tunnistada kõik patud, mis vajavad meeleparandust. Tunnistamise õppimisel võib kasutada mitmesuguseid üksikasjalikumaid meetodeid, kasutades Jumala kümmet käsku, kiriku käske, seitset peapattu, oma elu seisundi kohustusi, üheksa viisi, kuidas osaleda teiste pattude tegemisel.

Oskus ja vaimsed harjutused

Ignatius Loyola vaimulikus harjutuses on viis punkti. Esimeses punktis tänavad järgijad Jumalat saadud hüvede eest; teises punktis paluvad nad armu, et nad saaksid teada ja parandada oma vigu; kolmandas punktis käivad nad läbi päeva tunnid, märkides, milliseid vigu nad on teinud tegudes, sõnades, mõtetes või tegematajätmistes; neljandas punktis paluvad nad Jumala andestust; viiendas punktis püüavad nad muutuda.