Femte af elleve børn Raffaele’a, inżyniera i matematyka, oraz Silvia Valle, potomek szlachty neapolitańskiej i hiszpańskiej, miał trudne dzieciństwo ze względu na problemy zdrowotne i ograniczenia finansowe rodziny.
I 1896, da hans forældre blev separeret, blev Fader Dolindo (hvis navn odnosi się til „bólu”) został zainicjowany wraz z bratem Elio w Szkole Apostolskiej Kapłanów Misji, a trzy lata później został przyjęty do nowicjatu.
Han aflagde sine religiøse løfter den 1. juni 1901 og bad to år senere forgæves om at blive sendt til Kina som missionær.
Po święceniach kapłańskich 24 czerwca 1905 r., w wieku prawie 23 lat, został mianowany profesorem kleryków Szkoły Apostolskiej i nauczycielem chorału gregoriańskiego. Na krótko przeniósł się do Taranto, a następnie do seminarium w Molfetta, gdzie nauczał i pracował nad reformą samego seminarium.
29 października 1907 r. został wezwany z powrotem do Neapolu i otrzymał polecenie zaprzestania zajmowania się tą sprawą. Oskarżony o to, że er „formalnym i dogmatycznym heretykiem”, udał się do Rzymu, aby poddać się wyrokowi Świętego Oficjum: po czterech miesiącach dochodzenia, w którym Ruotolo nie wycofał się, został zawieszony w prawach i zmuszony do poddania się badaniom psychiatrycznym. Te wykazały że var zdrowy.
Den 13. april 1908 blev han indkaldt til Napoli af kongregationens overordnede, som underkastede ham en eksorcisme.
Przeprowadził się do Rossano w Kalabrii; 8 sierpnia 1910 r. wniosek o rewizję zawieszenia miał pozytywny skutek i po dwóch i pół roku zawieszenia został zrehabilitowany. Po raz drugi, w grudniu 1911 roku, został wezwany do Rzymu, a następnie odesłany do Neapolu w 1912 roku. Sądzony w procesie kanoniczny w 1921 roku, został skazany i ponownie usunięty. Ostatecznie został zrehabilitowany 17 lipca 1937 roku, w wieku 55 lat.
Jego życie jako księdza diecezjalnego, kontynuował w Neapolu, w kościele San Giuseppe dei Nudi, którego brat Elio był proboszczem. Tutaj Ojciec Dolindo był twórcą Dzieła Bożego i Opery Apostolato Stampa.
Ruotolo efterlod sig en kommentar til den hellige skrift i 33 bind, mange teologiske, asketiske og mystiske værker, hele bind med brevvekslinger, selvbiografiske skrifter og kristen lære.
Kommentarerne til Den Hellige Skrift anvendte den traditionelle eksegetiske metode i et forsøg på at rekonstruere bruddet mellem videnskab og tro i eksegesen, en metode, som efterfølgende blev bekæmpet af Det Pavelige Bibelinstitut og Den Pavelige Bibelkommission, der blev ledet af henholdsvis Augustin Bea og Eugene Tisserant.
Hans arbejde blev fordømt af det hellige kontor.W
śród dzieł napisanych przez Ojca Dolindo Ruotolo znajduje się również Akt porzucenia: krótkie pismo, które, podobnie jak linia mistyczna zaproponowana przez Jean-Pierre’a de Caussade’a, dotyczy pewnego i całkowitego oddania wiernych w ręce Kristus.
Som teksten nævner: "At opgive sig selv betyder stille at lukke sjælens øjne, at vende sine tanker væk fra lidelsen og at give sig selv tilbage til Mig, så Jeg selv kan arbejde og sige: "Du tænker på det" (...). (...) Luk dine øjne og lad dig føre med af Min nådes strøm, luk dine øjne og tænk ikke på nutiden, vend dine tanker væk fra fremtiden, som om de var en fristelse, hvil i Mig i troen på Min godhed, og Jeg sværger dig ved Min kærlighed, at ved at tale til Mig med disse dispositioner: "Du tænker på det", Jeg tænker fuldt ud på det, Jeg trøster dig, Jeg befrier dig, Jeg leder dig".
På samme niveau er et andet vigtigt værk af fader Dolindo: Novena of Abandonment: et bønneværktøj, der er enkelt og kraftfuldt på samme tid: "...Luk dine øjne og lad dig rive med af strømmen af min nåde, luk dine øjne og tænk ikke på nutiden, vend dine tanker væk fra fremtiden som fra fristelsen, hvil i mig og tro på min godhed ...".
I 1960 blev han ramt af et slagtilfælde, som gjorde hans venstre side af kroppen uarbejdsdygtig. Han døde den 19. november 1970.
Hans lig er begravet i kirken San Giuseppe dei Vecchi og Vor Frue af Lourdes i Napoli.
Det er skik blandt neapolitanere at banke tre gange på marmoret på hans grav i den hellige treenigheds navn, idet de beder så trofast om at opnå åndelige og materielle nådegaver gennem hans forbøn, fordi sagde: "Kom og bank på min grav ... jeg vil svare dig".
Kulten af Fader Dolindo
Święty Pio z Pietrelciny powiedział o nim, do wiernych neapolitańskich, którzy pielgrzymowali do niego: „Po co tu przyjeżdżać, skoro masz Don Dolindo w Neapolu? Idź do niego, on jest świętym”
Imię Dolindo Ruotolo wiąże się także z orędziem uznawanym za prorocze przez czcicieli 2 lipca 1965 r., przedstawionym na odwrocie obrazu Matki Bożej i skierowanym do Polaka Witolda Laskowskiego. Dokument ten, uwierzytelniony przez biskupa Pawła Hnilicę, dotyczy końca komunizmu: „Maryja til duszy”. Świat zmierza ku ruinie, ale Polska, jak za czasów Sobieskiego, z powodu oddania, jakie ma w moim sercu, będzie dziś jak 20 tysięcy, które uratowały Europę i świat przed turecką tyranią. Teraz Polska uwolni świat od najstraszliwszej komunistycznej tyranii. Wstaje nowy Jan, który heroicznym marszem zerwie łańcuchy, poza granicami narzuconymi przez komunistyczną tyranię. Pamiętaj o tym. Ja błogosławię Polskę. Błogosławię cię. Pobłogosław mnie. Biedny Don Dolindo Ruotolo – Via Salvator Rosa, 58, Neapol”
Han betragtes af mange som en forkæmper for neapolitansk spiritualitet og den katolske kirke og hviler i San Giuseppe dei Vecchi-kirken, mens San Giuseppe dei Nudi-kirken indeholder hans bror Elios grav.
Kanoniseringsprocessen er i øjeblikket i gang.