Samvittighetsoppgjør og bønn

Rachunek sumienia jest przeglądem swoich przeszłych myśli, słów, czynów i zaniechań w celu ustalenia ich zgodności z prawem moralnym lub odstępstwa od niego. Wśród chrześcijan jest to na ogół recenzja prywatna; intelektualiści świeccy publikują czasami autokrytyki na użytek publiczny. W Kościele katolickim pokutników, którzy pragną przyjąć sakrament pokuty, zachęca się Til rachunku sumienia, posługując się dziesięcioma przykazaniami, czyli błogosławieństwami, cnotami i wadami. Podobna doktryna jest nauczana w kościołach luterańskich, gdzie pokutujący, którzy chcą przyjąć sakrament pokuty, proszeni są o posługiwanie się Dziesięcioma Przykazaniami jako przewodnikiem. Proces ten jest bardzo lignende til den islamske praksisen Muhasaba, eller selvrefleksjon.

Samvittighetsoppgjør før skriftemål

„Doskonałość tej praktyki i jej owocność for cnoty chrześcijańskiej” – głosił papież Pius X – „są wyraźnie ustalone przez naukę wielkich mistrzów życia duchowego”. W swoich Ćwiczeniach duchowych przedstawia różne jej formy w egzaminie szczegółowym i ogólnym (24-43). Z egzaminu ogólnego pisze: „Pierwszym punktem jest dziękczynienie Bogu, Panu naszemu, za otrzymane łaski” (43). Ten punkt stał się we współczesnych czasach bardzo rozwiniętą częścią ignacjańskiej duchowości i doprowadził do wielu innych pozytywnych praktyk, ogólnie nazywanych egzaminem świadomości. W dwudniowych „egzaminach” można dokonać przeglądu sposobów, der Gud var obecny przez jednego człowieka wobec innych, a przez innych wobec siebie samego, i jak ktoś na to zareagował, i postępować w swoim życiu z wdzięcznością, bardziej świadomym obecności Boga w swoim życiu.

Generelt sett er det et skille mellom en spesifikk undersøkelse, som tar sikte på å endre en bestemt egenskap eller mangel i ens egen oppførsel, en bevissthetsundersøkelse, som er en mer nyansert refleksjon, og en generell samvittighetsundersøkelse som brukes før botens sakrament." Dette siste Metoden kalles samvittighetsundersøkelse fordi det er en gjennomgang av ens egen oppførsel fra et moralsk synspunkt, en refleksjon over ens eget ansvar og et blikk på ens synder og svakheter som forberedelse til omvendelse, i motsetning til en bevissthetsundersøkelse, som ikke fokuserer på moral, selv om synder oppstår under gjennomgangen av dagen.

Bønn og samvittighetsransakelse

Rachunek sumienia został nakazany przez apostoła św. Pawła, aby wierni wykonywali go za każdym razem, gdy przyjmują Komunię Świętą: „Niechaj jednak mann bada samego siebie, a więc niechaj spożywa ten brød i pije z tego kielicha. Kto bowiem je i pije niegodnie, ten je i pije potępienie dla siebie…”. Bo gdybyśmy sami siebie osądzali, nie powinniśmy być osądzani.” (1 Koryntian 11:28-31, KJV). A ponieważ wczesni chrześcijanie przyjmowali Komunię Świętą bardzo często, rachunek sumienia stało się znajomym ćwiczeniem ich życia duchowego. W wielu przypadkach stało się to codzienną praktyką życia pierwszych członków duchowieństwa i tych, którzy prowadzili życie monastyczne, takich jak pustelnik św. Antoniusz, o którym mówiło się, że każdej nocy badał swoje samvittighet, podczas gdy św. Bazylia z Cezarei, św. Augustyn z Hippo, św. Bernard z Clairvaux i założyciele zakonów generalnie czynili rachunek sumienia regularnym, codziennym ćwiczeniem swoich naśladowców. Świeccy członkowie zgromadzeń byli zachęcani do podejmowania tej praktyki jako zbawiennej miary postępu w cnotach. Św. Bernard nauczał: „Jako poszukiwacz uczciwości własnego postępowania, poddajcie swoje życie codziennemu egzaminowi. Zastanówcie się dokładnie, jakie postępy poczyniliście lub jakie podstawy straciliście. Starajcie się poznać siebie. Postaw wszystkie swoje wady przed swoimi oczami. Stańcie twarzą w twarz z samym sobą, jakbyście byli innym człowiekiem, a potem płaczcie za swoimi wadami”.

From samvittighetsransakelse og forberedelse til forsoning

En from samvittighetsundersøkelse skiller seg fra den som kreves som en grov forberedelse til forsoningens sakrament, der formålet er å identifisere alle synder som krever omvendelse. Ulike, mer detaljerte metoder kan brukes i studiet for skriftemål, ved hjelp av Guds ti bud, Kirkens bud, de syv hovedsynder, pliktene i ens egen livssituasjon, de ni måtene å delta i andres synd på.

Samvittighetsransakelse og åndelige øvelser

Ignatius av Loyolas åndelige øvelser inneholder fem punkter. I det første punktet takker tilhengerne Gud for de godene de har fått, i det andre ber de om nåde til å erkjenne og korrigere sine feil, i det tredje går de gjennom dagens timer og noterer hvilke feil de har begått i gjerning, ord, tanke eller unnlatelse, i det fjerde ber de om Guds tilgivelse og i det femte tar de sikte på å forandre seg.