Vijfde van elf kinderen Raffaele’a, inżyniera i matematyka, oraz Silvia Valle, potomek szlachty neapolitańskiej i hiszpańskiej, miał trudne dzieciństwo ze względu na problemy zdrowotne i ograniczenia finansowe rodziny.
In 1896, met de scheiding van zijn ouders, werd vader Dolindo (wiens naam odnosi się naar „bólu”) został zainicjowany wraz z bratem Elio w Szkole Apostolskiej Kapłanów Misji, a trzy lata później został przyjęty do nowicjatu.
Hij legde zijn religieuze geloften af op 1 juni 1901 en vroeg twee jaar later tevergeefs om als missionaris naar China te worden gezonden.
Po święceniach kapłańskich 24 czerwca 1905 r., w wieku prawie 23 lat, został mianowany profesorem kleryków Szkoły Apostolskiej i nauczycielem chorału gregoriańskiego. Na krótko przeniósł się do Taranto, a następnie do seminarium w Molfetta, gdzie nauczał i pracował nad reformą samego seminarium.
29 października 1907 r. został wezwany z powrotem do Neapolu i otrzymał polecenie zaprzestania zajmowania się tą sprawą. Oskarżony o to, że is „formalnym i dogmatycznym heretykiem”, udał się do Rzymu, aby poddać się wyrokowi Świętego Oficjum: po czterech miesiącach dochodzenia, w którym Ruotolo nie wycofał się, został zawieszony w prawach i zmuszony do poddania się badaniom psychiatrycznym. Te wykazały że was zdrowy.
Op 13 april 1908 werd hij naar Napels ontboden door de oversten van de congregatie, die hem aan een exorcisme onderwierpen.
Przeprowadził się do Rossano w Kalabrii; 8 sierpnia 1910 r. wniosek o rewizję zawieszenia miał pozytywny skutek i po dwóch i pół roku zawieszenia został zrehabilitowany. Po raz drugi, w grudniu 1911 roku, został wezwany do Rzymu, a następnie odesłany do Neapolu w 1912 roku. Sądzony w procesie kanoniczny w 1921 roku, został skazany i ponownie usunięty. Ostatecznie został zrehabilitowany 17 lipca 1937 roku, w wieku 55 lat.
Jego życie jako księdza diecezjalnego, kontynuował w Neapolu, w kościele San Giuseppe dei Nudi, którego brat Elio był proboszczem. Tutaj Ojciec Dolindo był twórcą Dzieła Bożego i Opery Apostolato Stampa.
Ruotolo liet een Commentaar op de Heilige Schrift na in 33 delen, vele theologische, ascetische en mystieke werken, hele delen epistolaire, autobiografische geschriften en christelijke doctrine.
Het Commentaar op de Heilige Schrift nam de traditionele exegetische methode over in een poging om de breuk tussen wetenschap en geloof in de exegese te herstellen, een methode die later werd bestreden door het Pauselijk Bijbels Instituut en de Pauselijke Bijbelcommissie, onder leiding van respectievelijk Augustin Bea en Eugene Tisserant.
Zijn werk werd veroordeeld door het Heilig Officie.
śród dzieł napisanych przez Ojca Dolindo Ruotolo znajduje się również Akt porzucenia: krótkie pismo, które, podobnie jak linia mistyczna zaproponowana przez Jean-Pierre’a de Caussade’a, dotyczy pewnego i całkowitego oddania wiernych w ręce Christus.
Jak wspomina ten tekst: „Opuścić siebie oznacza spokojnie zamknąć oczy duszy, odwrócić swoje myśli od utrapienia i oddać się z powrotem do Mnie, abym ja sam mógł pracować, mówiąc: „Ty o tym myślisz” (…). (…) Zamknij oczy i daj się ponieść prądowi łaski mojej, zamknij oczy i nie myśl o teraźniejszości, odwróć swoje myśli od przyszłości, jakby były pokusą, odpocznij we Mnie wierząc w Moją dobroć, a przysięgam ci na moją miłość, że mówiąc do mnie z tymi usposobieniami: „Myślisz o tym”, myślę o tym w pełni, pocieszam cię, uwalniam cię, prowadzę cię”.
Na tym samym poziomie znajduje się inne ważne dzieło Ojca Dolindo: Nowenna o porzuceniu: narzędzie modlitwy proste i potężne zarazem: „…Zamknij oczy i daj się ponieść prądowi Mej łaski, zamknij oczy i nie myśl o teraźniejszości, odwracając swoje myśli od przyszłości jak od pokusy, odpocznij we Mnie wierząc w Moją dobroć…”
In 1960 werd de linkerkant van zijn lichaam door een beroerte onbruikbaar. Hij overleed op 19 november 1970.
Zijn lichaam is begraven in de kerk van San Giuseppe dei Vecchi en O.L.V. van Lourdes in Napels.
Het is de gewoonte van de Napolitanen om drie keer op het marmer van zijn tombe te kloppen in naam van de Heilige Drievuldigheid, en zo trouw te bidden om op zijn voorspraak geestelijke en materiële genaden te verkrijgen, want zei: „przyjdź i zapukaj do mego grobu… Odpowiem ci”.
De cultus van Vader Dolindo
Święty Pio z Pietrelciny powiedział o nim, do wiernych neapolitańskich, którzy pielgrzymowali do niego: „Po co tu przyjeżdżać, skoro masz Don Dolindo w Neapolu? Idź do niego, on jest świętym”
Imię Dolindo Ruotolo wiąże się także z orędziem uznawanym za prorocze przez czcicieli 2 lipca 1965 r., przedstawionym na odwrocie obrazu Matki Bożej i skierowanym do Polaka Witolda Laskowskiego. Dokument ten, uwierzytelniony przez biskupa Pawła Hnilicę, dotyczy końca komunizmu: „Maryja voor duszy”. Świat zmierza ku ruinie, ale Polska, jak za czasów Sobieskiego, z powodu oddania, jakie ma w moim sercu, będzie dziś jak 20 tysięcy, które uratowały Europę i świat przed turecką tyranią. Teraz Polska uwolni świat od najstraszliwszej komunistycznej tyranii. Wstaje nowy Jan, który heroicznym marszem zerwie łańcuchy, poza granicami narzuconymi przez komunistyczną tyranię. Pamiętaj o tym. Ja błogosławię Polskę. Błogosławię cię. Pobłogosław mnie. Biedny Don Dolindo Ruotolo – Via Salvator Rosa, 58, Neapol”
Hij wordt door velen beschouwd als een voorvechter van de Napolitaanse spiritualiteit en de katholieke kerk. Hij rust in de kerk van San Giuseppe dei Vecchi, terwijl in de kerk van San Giuseppe dei Nudi het graf van zijn broer Elio is.
Het proces van heiligverklaring is momenteel aan de gang.